Jak należycie pożegnać osobę, która zginęła w bliżej nieokreślonych okolicznościach lub gdy nie została nigdy odnaleziona? Czy pożegnanie bez ciała jest możliwe i jak tak taka ceremonia będzie wyglądała?
Zdarza się to naprawdę rzadko, aby nastąpiła śmierć i nie było ciała, którym można byłoby się zaopiekować i należycie pochować. W końcu pożegnanie ciała, czyli zwykle pochówek lub kremacja, jest częścią tego, co my, ludzie, robimy, gdy nasze życie dobiega końca.
Śmierć w nadzwyczajnych okolicznościach
Zgodnie z obowiązującymi przepisami w Polsce, pochówek może zostać przeprowadzony dopiero po oficjalnym zgłoszeniu zgonu i uzyskaniu aktu zgonu. Każdy zakład pogrzebowy ma obowiązek wymagać tego dokumentu, ponieważ stanowi on formalne potwierdzenie śmierci oraz jej przyczyny, a to jest niezwykle istotne z punktu widzenia prawa. Następują jednak wyjątki w takich sytuacjach jak na przykład klęski żywiołowe, konflikty zbrojne czy inne nadzwyczajne okoliczności, gdy uzyskanie aktu zgonu jest po prostu niemożliwe. W takich przypadkach decyzję o pochówku podejmuje organ uprawniony tzn. prokurator. Należy jednak podkreślić, że tego rodzaju przypadki zdarzają się niezwykle rzadko i nie dotyczą standardowych sytuacji pogrzebowych.
Osoby nigdy nie odnalezione
Zgodnie z art. 29 § 1 Kodeksu cywilnego, osoba zaginiona może zostać uznana za zmarłą, jeśli minęło 10 lat od końca roku kalendarzowego, w którym była ostatnio widziana lub o której istniały jeszcze jakiekolwiek informacje. W przypadku osób, które w momencie uznania za zmarłe miałyby ukończone 70 lat, okres ten ulega skróceniu do 5 lat. Dodatkowo, na podstawie art. 29 § 2 k.c., uznanie za zmarłego nie jest możliwe przed zakończeniem roku kalendarzowego, w którym osoba ta osiągnęłaby 23 lata. W sytuacjach, gdy zaginięcie nastąpiło w wyniku katastrofy, przepisy przewidują krótsze okresy oczekiwania (art. 30 k.c.). Orzeczenie o uznaniu za zmarłego określa również moment, w którym domniemywa się, że nastąpił zgon danej osoby.
Warto dodać, że wniosek o uznanie za zmarłego może zostać złożony nie wcześniej niż rok przed końcem okresu, po którym formalnie możliwe jest uznanie zaginionego za zmarłego. Zgodnie z regulacjami prawa wniosek o uznanie za zmarłego powinien zawierać takie dane jak: imię, nazwisko i wiek osoby zaginionej; imiona jej rodziców oraz nazwisko rodowe matki; ostatnie znane miejsce zamieszkania i pobytu.
Należy także uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Jeśli na podstawie przedstawionych informacji sąd uzna, że istnieją podstawy do uznania osoby za zmarłą, zarządza publikację ogłoszenia o wszczęciu postępowania.
Jeśli spotka Państwa taka sytuacja nasi pracownicy z całą swoją wiedzą i doświadczeniem pomogą przejść przez ten proces, aż do momentu godnego pożegnania się z bliską osobą.
